ZJEDNOCZENIE NIEMIEC-Reakcje polityczne

„ZJEDNOCZENIE NIEMIEC
Reakcje polityczne na wydarzenia Wiosny Ludów w Niemczech nie przeszkodziły w rozwoju ekonomicznym, szczególnie Prus. W dekadzie 18501860 podwojono tam produkcję żelaza i stali. Umocniło to politycznie Prusy i lansowane przez nie tendencje zjednoczeniowe.
Po klęsce Austrii w wojnie włoskiej (1859 r.) sferom kierowniczym Prus wydawało się, że nadszedł czas zjednoczenia, nawet jeśliby trzeba było złamać opór Austrii w tej kwestii. Wyrazicielem tych tendencji stał się nowy król pruski Wilhelm I (18611888), który wstąpił na tron po śmierci swego brata Fryderyka Wilhelma IV. Przystąpił on do reorganizacji armii pruskiej (trzyletnia służba wojskowa, pomnożenie stanu liczebnego armii, wprowadzenie nowocześniejszej broni). Spotkało to się z poparciem junkrów i oporem liberalnej burżuazji.
1. Rządy Bismarcka (18621890). Król powołał do steru rządów jednego z najbardziej konserwatywnych polityków pruskich Ottona von Bismarcka, junkra z rodziny obszarniczej z Brandenburgii (wstąpił na służbę królewską w wieku dwudziestu jeden lat w 1836 r.). Jako przedstawiciel Prus w parlamencie frakfurckim, był wrogiem wydarzeń Wiosny Ludów. W latach 18591862 był posłem w Petersburgu i Paryżu. Zaczął on z dużym rozmachem reorganizację armii i głośno oświadczył, że doprowadzi do zjednoczenia Niemiec „krwią i żelazem". Armia zademonstrowała swe walory po raz pierwszy w wojnie z Danią w 1864 r. Zjednoczone wojska pruskoaustriackie zadały jej ciężkie ciosy w następstwie czego musiała się zgodzić na oddanie dwu prowincji Szlezwiku Prusom i Holsztyna Austrii.“(9)